Манайхаар...

Зиаг манайх гэдэг айлаар сонирхуулчихмаар зүйл юусан билээ. 2 багыгаа төрүүлээд, нийгмийн амьдралд шууд оролцоо багатайхан хувийн албанаас өөр албагүй хэдэн жил арын алба залгуусан хүн, хувьсгалын ажилтай болсон чинь , хаврыг зунтай нь бүхлээр нь үдэж, намартай золгож байж л сая нэг шинэ амьдралын хэв маягтаа дасаж байх шиг байна. Нялх нойтон хүүхдээ өсгөнгөө, арын албаа ч, албаны ажлыг ч амжуулаад гүйгээд байдаг хүүхнүүд яаж болгодог байна аа?! Иймэрхүү янзтай харайлгаж явтал нэг мэдсэн, далын талыг наслах гэжийхийн. Гэснээс энэ сэдвийг ингэсгээд орхисуу. Ажил албатай байхаар , ховор олдох амралтын өдрүүдээ аль болох идэвхитэй өнгөрүүлэхгүй бол хайран санагдаад байх шинжтэй. Угаасаа энд цэцэрлэг сургууль дээр зохиогддог олон нийтийн ажилууд ихэнхдээ хагас бүтэн сайнд голлох юм. 2 багын үндоокай(монгол руу хөрвүүлбэл биеийн тамирын өдөрлөг,гээд  блог анд Бямбаагаас будаа идсэн болно), томын төгөлдөр хуурын тайлан тоглолт болон , хотын зах руу энэ тэрүүгээр агаар салхинд гарсан үеийн ганц нэг зурагнаас оруулав.